Ostatnie 23 dni upłynęły pod znakiem intensywnych walk pomiędzy siłami dżihadystycznymi Syryjskiego Rządu Przejściowego (STG) a Syryjskimi Siłami Demokratycznymi (SDF). Pomimo wszelkich wysiłków podejmowanych przez SDF na rzecz wejścia w negocjacje polityczne ze STG i osiągnięcia pokojowego rozwiązania, wojna ta została narzucona SDF, a w szczególności ludności kurdyjskiej. W ostatnich dniach byliśmy świadkami historycznego oporu społeczeństwa. Bojownicy po raz kolejny udowodnili, że nigdy nie zaakceptują kapitulacji i że do samego końca pozostają wierni wartościom demokratycznym.
29 stycznia podpisano kolejne porozumienie pomiędzy SDF a STG. Wcześniej negocjowano już kilka zawieszeń broni, jednak STG nie przestrzegał ich, a wręcz wykorzystywał je do popełniania zbrodni przeciwko ludzkości. Dlatego wyrażamy nasze wątpliwości i zapewniamy, że także ludzie na miejscu pozostają krytyczni i czujni. Są oni świadomi ryzyka przedłużającej się i rozszerzającej wojny. Pomimo tego zagrożenia SDF konsekwentnie opowiada się za rozwiązaniem pokojowym i politycznym. Nie wynika to z naiwności, lecz stanowi element ideologicznej interwencji wobec trwającej Trzeciej Wojny Światowej. Wojna ta w krótkim czasie zamieniła Bliski Wschód w krwawą łaźnię. Strategia wojenna państw hegemonicznych wobec społeczeństw Bliskiego Wschodu, od Gazy po Iran, ma na celu złamanie demokratycznej woli ludzi i pozbawienie ich zdolności do politycznego działania. Aby przeciwstawić się tej strategii i zapobiec kolejnym masakrom społeczeństwa, SDF zgodziły się na zawieszenie broni oraz integrację z państwem syryjskim. Pierwszym i najważniejszym celem tego porozumienia jest więc jednoznacznie zatrzymanie wojny.
Porozumienie to nie jest ani porażką, ani kapitulacją. Jest raczej kolejną próbą wdrożenia w życie demokratycznej integracji, która została już wynegocjowana w porozumieniu z 10 marca. Strategia demokratycznej integracji w żadnym wypadku nie oznacza podporządkowania się strukturom państwowym. Jasnym celem pozostaje wzmocnienie demokratycznej samoorganizacji społeczeństwa poza państwem oraz stworzenie poprzez to porozumienie dalszych możliwości jej rozwoju. Porozumienie to bez wątpienia wiąże się z poważnym ryzykiem i ogromnymi trudnościami. Stoimy bowiem w obliczu nie tylko dżihadystyczno-dyktatorskiego systemu, lecz także hegemonicznych interesów USA i Izraela. To połączenie należy postrzegać jako podwójne zagrożenie.
Na ile możemy ufać temu porozumieniu? Nie wolno nam zapominać, z kim zasiadamy przy stole negocjacyjnym. Ten moment nie jest końcem walki, lecz początkiem nowej, jeszcze bardziej intensywnej fazy. Teraz musimy zbudować międzynarodową presję na najwyższym poziomie, aby zapewnić właściwe wdrożenie porozumienia zgodnie z naszymi wartościami. Ostatecznie to rewolucyjna postawa społeczeństwa, rewolucjonistów i aktywistów, a także społeczności międzynarodowej, zdecyduje o tym, w jakim stopniu możliwe będzie przeciwdziałanie tym zagrożeniom.
Rożawa nadal istnieje, a rewolucja trwa. Jeśli teraz przestaniemy mieć nadzieję, ufać i wspierać, sami zakończymy rewolucję. Ludzie tutaj są zorganizowani i upolitycznieni i będą nadal żyć zgodnie z rewolucyjnymi wartościami oraz kontynuować walkę. Musimy postrzegać siebie jako część tego procesu. Im większą presję wywrzemy na zaangażowane strony i im lepiej wykorzystamy nowo uzyskaną przestrzeń działania, tym szybciej proces integracji będzie przebiegał zgodnie z interesami demokratycznymi. Dla nas integracja oznacza, że nie jesteśmy już ograniczeni do północnej i wschodniej Syrii, lecz możemy wywierać wpływ w całej Syrii i w całym regionie.
Musimy pozostać czujni. Wojna jeszcze się nie skończyła. Oblężenie Kobanê nie zostało zniesione, a pojmani bojownicy SDF i YPJ nie zostali jeszcze uwolnieni z rąk dżihadystów. Prawa kobiet nadal nie są zagwarantowane. Dlatego nie jest to czas na stagnację ani beznadzieję, lecz na działanie i opór. Będziemy nadal walczyć w obronie Rożawy i zdobyczy rewolucji.
Rewolucyjne pozdrowienia, pełne nadziei i ducha oporu,
30 stycznia 2026 r.
Komuna Internacjonalistów w Rożawie
Podsumowanie porozumienia jest następujące:
„To porozumienie przewiduje wycofanie sił zbrojnych z punktów styku, rozmieszczenie sił bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w centrach miast Hasaka i Kamishlo, rozpoczęcie procesu integracji regionalnych sił bezpieczeństwa oraz utworzenie dywizji wojskowej pod nadzorem administracji prowincji Aleppo, składającej się z trzech brygad SDF oraz jednej brygady z Kobane.
Porozumienie zakłada również integrację instytucji Administracji Autonomicznej z instytucjami państwa syryjskiego oraz formalne mianowanie obecnych pracowników na stanowiska państwowe.
Ponadto porozumienie gwarantuje prawa obywatelskie i edukacyjne ludności kurdyjskiej oraz ma na celu zapewnienie powrotu wysiedlonych osób do ich domów.
Celem tego porozumienia jest osiągnięcie pełnej integracji w regionie oraz zapewnienie jedności terytorium Syrii poprzez wzmocnienie współpracy między zainteresowanymi stronami i zjednoczenie wysiłków na rzecz odbudowy kraju.”
Należy dodać, że YPJ będzie nadal istnieć jako istotna część SDF, jednak nie wynegocjowano dotąd żadnych szczegółowych rozwiązań dotyczących praw kobiet, mniejszości religijnych ani innych grup ludności.
Here you can find a prepared demospeach according to the new changes: